Szef strony poleca
Obiektywnie utalentowani
Tony Deifell, pomysłodawca zajęć fotograficznych dla osób niewidomych i słabowidzących na swojej stronie internetowej przyznaje, że wybór tego typu kursu w szkole dla osób niepełnosprawnych wzrokowo nie był oczywisty i spotkał się z pełnymi wątpliwości reakcjami. Jeden z pierwszych studentów rzucił wprost: Co ty sobie wyobrażasz! Żeby uczyć niewidomych fotografii?
Deifella zmotywowały jego własne obawy: - Jako fotograf, bałem się utraty wzroku. To skłoniło mnie do odpowiedzenia na pytanie: czy gdybym był niewidomy nadal mógłbym uprawiać swój zawód? Musiałem to sprawdzić – przyznaje na stronie poświęconej projektowi. W latach 1992 -1997 prowadził kursy fotografii w Governor Morehead School for the Blind w Północnej Karolinie.
Wynikiem pięcioletniej pracy Tony’ego Deifell’a i jego studentów jest album „Seeing Beyond Sight. Photographs by Blind Teenagers” przedstawiający zdjęcia zrobione przez nastolatków z niepełnosprawnością wzroku. Książka zawiera też wypowiedzi studentów, w których wyjaśniają oni, jak wielkie znaczenie miał dla nich kurs i jak rozumieją twórczość fotograficzną. Deifell przytacza ciekawą historię z początków swojej pracy: - Gdy po raz pierwszy zobaczyłem zdjęcia chodnika zrobione przez Leuwyndę myślałem, że po prostu coś nie wyszło, że chciała zrobić zdjęcie kolegi albo drzewa. Myliłem się. Leuwynda chciała sfotografować pęknięcia w chodniku. Powiedziała mi nawet: ty widzisz, więc możesz ich nie dostrzegać, ale moja biała laska nieraz w nich utknęła.
Pomysłodawca kursu i autor książki, Tony Deifell znaczenie tego typu działań tłumaczy następująco: - Książka Seeing Beyond Sight prezentuje niezliczone sposoby myślenia o sztuce, jej tworzeniu i odbiorze.
Studenci Deifella nie są jednak pionierami wśród osób niewidomych trudniących się fotografią. Szeroko znany jest choćby pochodzący z Kuby Eladio Reyes. Gdy miał 16 lat stracił wzrok grając w piłkę. Dziś ma 56 lat i zajmuje się fotografią. Zawsze przed zrobieniem zdjęcia rozmawia z osobami towarzyszącymi mu lub znajdującymi na terenie planu sesji. Poprzez ciepło słońca padającego na jego policzki wie gdzie jest cień, a słuch pomaga mu identyfikować działania toczące się wokoło. Z podobnych technik korzystali uczniowie Tony’ego Deifell’a: - Zadawali wiele pytań dotyczących otoczenia, dotykali obiektów, które chcieli uwiecznić, wsłuchiwali się w odgłosy i szumy dookoła – pisze nauczyciel.
Historię o niewidomych fotografach znakomicie podsumował jeden z internautów: Jeżeli ktoś jest zakochany w tym co robi to nie ma przeszkód nie do pokonania.
Artykuł przygotowany na podstawie materiałów z: www.seeingbeyondsight.org. Na stronie można też zobaczyć fragmenty książki Seeing Beyond Sight.
